Op de voorgrond is Zoë, de dochter van Capi (officieel Wieke geheten). Op de achtergrond staat moeder Wieke, het zusje van Woeke en dus de dochter van Victor. Zoë is hier tien maanden oud. De vader van Zoë is Yoris, officieel Yuran Wisper v. Troppelhuysen geheten.
Reppie/Victoria en Rachel/Yasmijn (dochter van Victor en Reppie) logeren bij ons.
v.l.n.r.: Victor, Rachel en Reppie
v.l.n.r. Reppie, Rachel, Woeke en Victor (dus pa met dochter en zoon)
4x Rachel
2x Reppie
Woeke spring altijd zo hoog naar het balletje
Victor
Woeke en Victor
2x Woeke
Woeke en Victor
vader - moeder - zoon
Sita en Woeke
Luna
zoon Woeke + moeder Luna
Sita
Met trots mag ik wat foto’s plaatsen van Famke, officieel Zena v.h. Zwinnetje geheten. Uit het nest van Willow Vanya v.h. Zwinnetje en Xieb (roepnaam Davy), zoontje van Victor uit het 2e nest waar hij vader van is. Famke is geboren op 16 mei 2009.
Op de nestkeuring op 3 oktober 2010 zal het nest van Willow Vanya en Xieb/Davy in ‘t Osje te Overberg worden gekeurd.
Anak en Ahmik (zoon + kleinzoon van Victor) gingen in mei weer lekker naar Vlieland op vakantie. Zo aan de foto’s te zien, hebben ze genoten:
links Anak, rechts Ahmik
Anak:
Anak:
Ahmik 3x:
en dan is het weer tijd voor een lebber voor Woeke:
het laatste nest waar Victor vader van is, werd op 25 april 2010 gekeurd
Anak en Ahmik (Victor’s andere zoon + kleinzoon) zijn begin september op vakantie naar Vlieland geweest. Ze waren in juni al twee weken naar de Ardennen geweest. Ze hebben het maar goed!
Eerst nog even een fotootje van hen tweetjes thuis:
Verhaal van Christien over Ahmik, geschreven op 29 juli 2009. Ahmik is bijna (4/8/09) een half jaar oud.
Ahmik is een hartelijk en vrolijk ventje, hij heeft al afgeleerd om snackjes als een kaaiman uit je handen te grissen, waar hij eerst wel de gewoonte van had. Hij gaat nu netjes zitten en pakt het met zijn kleine bekje lief uit je handen.
Het afdwingen van eten is zo goed als over, eerst gilde hij het hele huis bij elkaar, hij wacht nu rustig totdat zijn bakje op de grond staat en hij eet normaal gesproken goed, alhoewel de Carnibest (vlees) er beter in gaat, dan de brokjes. Tot nu vermengde ik de brokjes met gekookte vis of soms met kip, met paté zelfs af en toe en aangezien dat steeds minder gewaardeerd werd, ben ik daarmee nu gestopt en moet hij weer aan de pure brokken wennen, tenslotte wordt hij al een grote jongen. De Pedigree gaat er niet zo goed meer in, maar de Royal Canin gaat redelijk.
Anak is ook mee verwend doordat de kleine dondersteen zo kieskeurig was, maar moet het nu ook weer zonder extraatjes met zijn brokjes doen, hij is wel iets zwaarder geworden en had er dan ook uiteraard absoluut geen bezwaar tegen alle lekkernijtjes die werden voorgeschoteld. Ahmik probeert ook niet meer zo om uit Anak zijn bak te stelen, het is nu meer omgekeerd, Anak eet zijn eten op en gaat dan afwachtend staan te kijken of Ahmik wat overlaat.
Ahmik echter eet met kleine delicate hapjes, met zijn kleine lieve bekje en neemt zijn tijd ervoor, ook dat was in het begin wel anders!!!
Het heeft lang geduurd met het zindelijk worden van Ahmik, zijn “grote” boodschapjes werden al snel allemaal buiten gedeponeerd, maar de plasjes (welke inmiddels plassen zijn geworden), dat was tot enkele weken geleden nog een ramp. Op dit moment is hij eindelijk zover, dat er af en toe nog weleens een ongelukje gebeurt en dat is dan meestal ’s-avonds.
Hij tilt al geruime tijd zijn pootje op, de plas echter komt laag tegen de boom of op de grond terecht, ook plast hij zichzelf veelvuldig nat, ik heb maar een plukje haar weggeknipt bij zijn reuentrots, dan kan hij beter richten. Toch was ik vaak zijn buikje en zijn liezen, met dat warme weer met een lekker koude washand met een beetje hondenshampoo erop, dat laat hij wel toe. Als het kouder is doe ik het met een warme washand.
Het verzorgingsritueel, waar ik bij Anak echt “alles” mag doen, hij gaat al liggen als hij ziet, dat ik de kussentjes op de bank schik en een handdoek daarover heen leg, dan roep ik kammie, kammie en hij gaat relaxed onderuit is bij Ahmik different koek.
Hij laat wel toe dat ik zijn oortjes en borstje en pootjes kam, maar de rest is een strijd der Titanen. Zijn rug en zijn buik, dat is me wat zeg. Om nog maar niet te spreken, als ik een teek moet weghalen, hele toeren moet ik uithalen, slijmen, aaien totdat hij helemaal relaxed is en ga zo maar door. Als ik dan eindelijk denk, nu is hij rustig, dan moet ik snel handelen en dat is natuurlijk best lastig met een teek, want het moet uiteraard ook zorgvuldig gebeuren!
Zijn gebit is zo goed als gewisseld, zijn scherpe hoektandjes hebben plaats gemaakt voor mooie afgeronde exemplaren, 1 hoektand van zijn melkgebit zit nog te wachten, totdat hij verdrongen wordt, door het met de dag groter groeiende blijvende exemplaar. Zijn tandjes zijn ook mooi wit en het steekt mooi af, bij zijn mooie gladde, glanzend zwarte lijfje, van het wollige vachtje is niets meer te zien. Zijn krulstaartje is ook recht, maar lang zal hij nooit worden, gelukkig krijgt hij wel een mooie pluim, als ik het zo in kan schatten. Zijn oortjes zijn versierd met krullige dreadlockjes, ja,het is een schatje om te zien met zijn kleine lieve kopje.
Toen hij in de vakantie een plasje in de keuken had gedaan en ik foei zei, begon hij heel ondeugend te lachen, hij trok een rimpel in zijn neus en lachte zijn tandjes bloot.Wat een heerlijkheid om te bestuderen! Hij begint toch steeds meer op Anak te lijken, al is het in een kleinere versie.
Hij loopt mooi mee in het bos, als je hem een takje geeft is hij helemaal inde wolken en draagt dan van het begin tot het einde van de wandeling mee, Anak wisselt nog weleens met takken. Ahmik is ook moeilijk weer aan de lijn te krijgen, meestal moet ik hem verleiden met nieuwe takken of veel trainertjes.
Anak is meer een allemansvriend en Ahmik is iets terughoudender, hij beschermt meer zijn tak als er iemand in de buurt wil komen. Hij is al wat losser naar andere honden en gelukkig niet meer zo angstig, als in het begin!!
Ahmik is niet bang van water, Anak is er niet zo gek op, Ahmik heeft al een paar keer in de Kralingse Plas gelegen en ook in een sloot, één keer had Flip het niet in de gaten, toen Ahmik in een sloot gevallen was er staan veel bomen om heen, toen is Anak naar hem toegerend en heeft staan blaffen en hem de weg gewezen, het lijkt de serie van Lassie wel.
Soms is hij een beetje onhandig, zeker in vergelijking met Anak, die zeer bedreven is in alles, hij staat vaak met één van zijn pootjes in de waterbak, dan gaat hij per ongeluk weer met zijn kontje in de waterbak zitten enz.
Het is een luidruchtig kereltje, Anak is veel ingetogener, als ik thuis kom wordt hij wild van enthousiasme, als ik dan even naar de toilet wil, staat hij te blaffen voor de deur, alsof hij wil zeggen, ja kom nou, weer verdwijnen door zo’n gekke deur, je bent net thuis, het is een warm welkom, dat wel. Ook is hij zeer waaks en blaft als hij wat hoort, meer dan zijn vader dat doet, die begint zachtjes mee te janken nu, alsof hij wil zeggen, ja ik doe ook maar iets, want Ahmik zal wel niet voor niets blaffen.
Hij loopt ook heel mooi, dat heeft hij niet van zijn vader, het is net en raspaardje als je hem zo trots met zijn takje ziet lopen in het bos.
Kortom, wij zijn blij met Ahmik en wij hopen, dat Ahmik ook blij is met ons.
Lieve groetjes van Flip en Chris.
Reppie en Yentle logeren momenteel bij ons.
Reppie
Yentle
Victor
Reppie
Yentle
Victor
Woeke
